Categorie archief: Leespluim

Leespluim oktober

Ik hoef geen bril

Eric Barclay

Uit het juryrapport:

Op een dag merkte  juf Paulien dat Saar niet zo goed op het bord kon kijken.
Op de tekening zien we Saar op haar tafeltje staan, turend naar het bord. Haar klasgenoten kijken enigszins verbijsterd naar deze wanhoopspoging. Saar staat er nogal stoïcijns en vastberaden bij. Ook met de muziekles gaat het niet goed, het vioolspel van Saar fladdert de notenbalk uit. En zo gaan er tal van zaken mis, maar steeds als iemand iets over haar ogen zegt, antwoordt Saar: Ik hoef geen bril. Totdat mama haar meeneemt naar de dokter die na een aantal testjes tot de conclusie komt dat Saar een bril nodig heeft. Tot het moment dat Saar haar bril komt passen blijft ze volhouden dat ze geen bril nodig heeft. Maar dan… gaat de wereld voor haar open.
Wel blijft ze met bril net zo eigenwijs, koppig en vasthoudend als zonder bril.
Het is een bijzonder geestig verteld en getekend verhaal dat perfect duidelijk maakt waarom een bril handig en nodig is.

Lees het hele juryrapport op Leespluim

Leespluim september

Als iedereen slaapt

Komako Sakai

uit het juryrapport:

Hanna slaapt samen met haar grote zus op een kamer. Midden in de nacht wordt ze wakker. Hanna stelt vast dat grote zus diep ligt te slapen. In gezelschap van poes Kito sluipt ze de trap af en gaat naar de wc. Even kijkt Hanna in de slaapkamer van papa en mama: iedereen slaapt. Ze kan nu doen wat ze wil. Hanna geeft Kito een kommetje melk en snoept zelf van de kersen. ‘Er is niemand die zegt dat het niet mag. Helemaal niemand.’ Als Hanna terugkomt in haar slaapkamer, pakt ze speelgoed van grote zus en kruipt ermee onder de deken. Ze speelt totdat ze plotseling iets hoort: ‘Roekoe, roekoe…’ Bij het raam ontdekt ze in het opkomende licht een prachtige duif. Maar dan opeens zijn haar ogen heel moe. Geeuwend valt ze in slaap in het bed van haar grote zus, met Kito opgekruld naast haar.

Lees het hele juryrapport op Leespluim

Leespluim augustus 2014

De krokodil die niet van water hield

Gemma Merino

uit het juryrapport:

Dat kleine krokodil niet van water houdt is direct duidelijk op de eerste twee pagina’s van dit in mooie tinten blauw en groengrijs uitgevoerde prentenboek. Zijn broertjes en zusjes plonzen enthousiast rond in het bad terwijl kleine krokodil sip toekijkt.  Hij wil heel graag meedoen aan de zwemles en meespelen met alle waterspelletjes. Hij doet verschrikkelijk zijn best en koopt zelfs van zijn eigen zakgeld een zwemband. Nu kan hij eindelijk meedoen met zijn broertjes en zusjes en erbij horen. Maar het lukt hem niet onder water te zwemmen en hij durft niet van de duikplank te springen. Hij hoort er weer niet bij.

Lees het hele juryrapport op Leespluim